Editör: Prof.Dr.Necla Özer
Soru: Dr. Doğaç Oksen
Cevap: Uz. Dr. Mert İlker Hayıroğlu
Yardımcı Editör: Uz.Dr. Ümit Yaşar Sinan

A) Hastaya özgü öneriler;

Hastanın COHb düzeyinin %20 olması zehirlenme olduğunu göstermektedir. EKG de herhangi ST-T değişikliği olmaması ve aritmi görülmemesi bizi acil girişimden uzaklaştırmaktadır. Hastada ME şikayetinden daha çok akciğer şikayetleri (nefes darlığı) ön planda gözükmektedir. Bununla birlikte hastada sekonder ME (hipoksiye sekonder) olabileceği için troponin takibine devam edilmeli, hasta koroner yoğun bakımda EKG monitörizasyonu altında izlenmeli ve semptomları açısından sorgulanmalıdır. Hastaya tedavi olarak başlangıçta verilmesi gereken destek oksijen tedavisidir, çünkü oksijen desteği dışında olumlu etki ettiği kanıtlanmış herhangi tedavi yoktur. Normobarik oksijen tedavisi güvenli, çabuk ulaşılabilir bir yöntemdir. Oksijen tedavisi hastanın semptomları düzelip COHb seviyesi %5-10 un altına düşene kadar devam etmelidir. Daha yüksek COHb seviyesine sahip olan hastalar veya normobarik oksijen tedavisi ile COHb seviyesi istenilen düzeye getirilemeyen hastalar kardiyak riski de gözeterek hiperbarik oksijen tedavisi açısından değerlendirilmelidir. Hastanın anginal yakınmasaı, dinamik EKG değişikliği olması veya COHb düzeyi düşmesine rağmen Troponin seviyesinin yüksek seyretmesi durumunda ise invaziv tedavi açısından değerlendirilmelidir. Semptomlardan bağımsız olarak COHb seviyesi yüksek olduğu süre zarfında yakın EKG monitörizasyonuna devam edilmelidir.

B) Genel öneriler;

Miyokart dokusuna azalmış oksijen temini veya miyokart dokusunun artmış oksijen ihtiyacı sonucunda tip 2 ME ortaya çıkar. Karbonmonoksit kokusuz, tatsız ve hemoglobine afinitesi oksijene göre 200 kat daha fazla olan bir gazdır. İnsanda normalde karboksihemoglobin (COHb) düzeyi %0.5-1.5 arasındadır, yenidoğanda %3-7, sigara içenlerde %4-9 civarındadır. Zehirlenmelerin başlangıç bulguları %15 düzeyinde başlar ve %50 den fazla COHb yamalı tarzda miyokardiyal nekroz yapar.  ≥ %25 COHb ise hiperbarik oksijen veya ileri tedavi açısından sınır kabul edilebilir.

Yardımcı Editör Notu:

Tip 1 ME dışında troponin yüksekliği yapan durumlar;

  • Taşiaritmiler,
  • Kalp yetersizliği,
  • Hipertansif aciller,
  • Kritik hastalık durumları (şok, sepsis, yanıklar),
  • Endokardit, myokardit ve perikardit,
  • Tako-Tsubo kardiyomyopatisi,
  • Yapısal kalp hastalıkları (AD gibi),
  • Aort disseksiyonu,
  • Pulmoner emboli, pulmoner HT,
  • Renal disfonksiyon ve ilişkili kalp hastalıkları,
  • Koroner spazm,
  • Akut nörolojik olaylar (inme veya SAK),
  • Kardiyak kontüzyon durumları veya kardiyak prosedürler (CABG, PKG, ablasyon, pacemaker imp., kardiyoversiyon, endomyokardial biyopsi vb.),
  • Hipo-hipertiroidizim,
  • İnfiltratif hastalıklar (amiloidoz, sarkoidoz, hemokromatoz, skleroderma),
  • Miyokardiyal ilaç toksisitesi veya zehirlenmeler (doksorubisin, 5-FU, herceptin ve yılan-akrep zehiri),
  • Aşırı yoğunlukta efor,
  • Rabdomyyoliz

Bölüm Editörü Notu:

Ek öneri yoktur