Editör: Prof. Dr. Recep Demirbağ
Soru:
Uzm. Dr. Onur Tokocin
Cevap: Yrd.Doç.Dr.Uğur Canpolat
Yardımcı Editör: Uzm.Dr.Yiğit Çanga

A) Hastaya özgün öneriler:

Gebelerde AF (lone AF şeklinde ya da doğum öncesi acil tedavi gerektiren hemodinamiyi bozan şekilde) nadiren gözlenebilir. Daha önce AF atağı olmayan gebelerde yeni AF sıklığı %2.5’dir. Yukarıda belirtilen hastanın çarpıntı şikayeti olup hemodinamisi normaldir. Hastanın öyküsünde bilinen yapısal kalp hastalığı yoksa ve <65 yaş hasta ise, lone AF olduğu düşünülür ve kendiliğinden sonlanma ihtimali yüksektir. Bu nedenle BB, digoksin ya da non-dihidropiridin grubu KKB ile kalp hızını yavaşlatıp bir süre gözleyip (24 saat kadar), sinüs ritmi sağlanmazsa farmakolojik (propafenon, ibutilid ya da flekainid ile) ya da elektriksel kardiyoversiyon yapılmalıdır (48 saat içerisinde). Kardiyoversiyon öncesi DMAH 1mg/kg s.c. uygulanmalıdır. İşlem sonrası 1 ay süreyle antikoagule edilmesi önerilir. Hastanın gebelik haftası göz önüne alındığında (>12 hafta) işlemden sonra 1 ay varfarin ile antikoagüle edilmesinde sakınca yoktur, alternatif olarak 1 ay DMAH ile antikoagulan tedaviye devam edilebilir. Lone AF olup gebelikte ilk atak olduğu için idame antiaritmik tedavi almasına gerek yoktur.

Yardımcı Editör Notu:

Digoksinin plasentayı geçmesine rağmen uygun dozlarda fetüs üzerinde olumsuz bir etkisi yoktur. Verapamil ve Diltizem sadece seçilmiş vakalarda ve BB veya digoksin ile başarı sağlanamadığında tercih edilmelidir. Tromboemboli riskini azaltmak ve uzun dönem antikoagülasyonun getireceği risklerden korunmak için mümkünse ilk 48 saat içerisinde kardioversiyon yapılmalıdır. Senkronize DC-CV gebeliğin tüm evrelerinde güvenle kullanılabilir. Amiodaron tiroid metabolizmasına olan olumsuz etkileri nedeniyle mümkün olduğunca kullanılmamalıdır. Lone AF ve/veya düşük tromboemboli riski olan hastalar hariç tüm gebe AF hastalarında tromboemboliden korunma önerilir.

Bölüm Editörü Notu :
Ek öneri yok

Anahtar Kelimeler: